انجام به موقع عمليات باغباني و باغداري، مهمترين قانون در نگاهدار باغ است. در اين فصل زمان صحيح انجام وظايف نگاهدار تمام درختان و درختچه‌ها و گياهان فصلي و چمن در باغ تاكيد شده و چگونگي برنامه‌ريزي و آماده كردن برنامه نگاهداري يك باغ تشريح مي‌شود.

از این اطلاعات مي‌توان هزينه نگاهداري هر باغ را نيز محاسبه نمود.

تهيه برنامه نگاهداري باغ و فضاي سبز

تقويم زماني يا برنامه نگاهداري باغ، راهنماي خوبي براي انجام به موقع اعمال باغباني است. يك تقويم زماني خوب و مناسب، سرپرست نگاهداري باغ را قادر مي‌سازد كه حداكثر بازده كارگران و وسايل باغباني را بكار برده و بذر و گل و وسايل مكانيكي مورد نياز را به موقع سفارش دهد. به علاوه برآورد هزينه كار با سهولت بيشتر انجام مي‌گيرد. به اين ترتيب اگر باغدار با كمبود مواد مالي روبرو شود، مي‌تواند به ترتيب اهميت، مراحل باغباني را انتخاب كرده و اولويت را به كارهاي بسيار ضروري بدهد.

چگونگي تنظيم برنامه:

اولين قدم طبقه‌بندي بخش‌هاي باغ موردنظر بر اساس ميزان كار مورد نياز در هر بخش است. هر قسمت از باغ را مي‌توان به بخش‌هاي پركار و كم‌كار و متوسط تقسيم نمود. مناطق پركار عبارتند از: محوطه گلكاري، چمن‌كاري و درختچه و درختاني كه هرس و تيمار زياد نياز دارند، مثل حياط خانه‌هاي و باغچه‌هاي اطراف محل نشستن در باغ‌هاي بزرگ و برخي ادارات و كارخانه‌ها.

در اغلب پارك‌هاي عمومي و محوطه ورزشي، فضاي سبز خيابان‌ها و جاده‌ها و بعضي مدارس تيمار و كار متوسط لازم دارد. چون در اماكن فوق بخش‌هاي پوشيده از چمن را كم‌تر وجين كرده و درختان و درختچه‌هاي چنين اماكن نياز به هرس فصلي نداشته و فقط مقدار جزئي در مورد لزوم هرس و سمپاشي مي‌شو.د كشت گل‌ها و گياهان فصلي به ندرت و به ميزان محدود انجام مي‌گيرد.

در بخش‌هايي كه به نگاهداري كم نياز دارد، مانند پارك‌هاي جنگلي و پارك‌هاي طبيعي فقط در صورت لزوم آبياري شده و محوطه نظافت مي‌شود. رسيدگي به درختان فقط به حذف و كندن و تعويض درختان خشك محدود مي‌شود. معمولاً در پارك‌هاي وسيع هر سه بخش فوق وجود دارد.

بودجه، مهمترين عامل تعيين كننده نوع نگاهداري يك منطقه است. مخارج نگاهداري بخش‌ها پرنياز بيش از بخش‌هاي كم‌نياز است. طراح بايد مشتري خود را از هزينه نگاهداري باغ مطلع سازد، ولي بسياري از طراحان از اين موقعيت استفاده نمي‌كنند و در نتيجه پروژه آنها اغلب طوري است كه نگاهداري از آن به هزينه زياد احتياج داشته و اغلب به علت محدوديت‌ها و كمبود هزينه قادر به نگاهداري آن نخواهد بود. طراح بايد هزينه نگاهداري باغ را در درازمدت تخمين زده و قدرت مالي صاحب فضاي سبز را درنظر بگيرد.

وقتي هزينه نگاهداري فضاي سبز يك ناحيه تخمين زده شد، قدم بعدي تهيه ليست كامل گياهان آن منطقه خواهد بود. به كمك اين ليست است كه نيازهاي عمليات نگاهداري مانند هرس كردن، وجين، دفع علف هرز، كودپاشي، سمپاشي و ... را برآورد مي‌كنند.