تا کنون به اهمیت تظریه و روش در تاریخ نگاری معماری ایران توجه کافی نشده است، محققان ایرانی به ذکر مفروضات و دیدگاه ها و روش خود در تاریخ نگاری معماری ( با فرض وجود چنین چیزی در ایران) اعتنایی نداشته اند یا آنکه محققان غربی، خصوصا در دهه های اخیر، به ذکر روش های خود می پردازند؛ دانش پژوهان ایرانی به این کار توجه چندانی ندارند و ار تاثیر نظریه و روش در کیفیت و ماهیت تاریخ نگاری معماری غافل اند.

در این مقاله بر آنیم که مفروضات و روش چهار تاریخ نامه ی معماری ایران را بررسی کینم. برای آن که سبب انتخاب این چهار منبع و نیز جایگاه آن ها در بستر مطالعه تاریخ معماری ایران روشن شود، نخست در مقدمه به مرور اجمالی تاریخِ "تاریخ معماری ایران" می پردازیم و سپس هر یک از چهار منبع منتخب بررسی می شود.

برای دانلود فایل PDF اصل مقاله ی بررسی انتقادی چهار تاریخ نامه معماری ایران اینجا کلیک کنید.