مطالعات تحلیلی سیستم های سازمانی و رشد در جهان طبیعی، منجر به رسیدن به مجموعه ای از جانمایی و توپولوژی هایی گشت که زبان متمایزی را در طراحی مرکز هنرهای نمایشی به وجود آوردند.

این متن ها و طراحی های طبیعی، بوسیلۀ انرژیی که تأ مین کنندۀ سیستم های همجوار است و کاهش ثانویۀ انرژی که به علت گسترش سازماندهی ساختار می باشد، شکل می پذیرد.



انرژی مرکز هنرهای نمایشی نمادی از حرکت حاکم بر کالبد شهری در معابر سرپوشیدۀ پیاده و گردشگاه مشرف به دریای منطقۀ فرهنگی است، دو جزء اولیۀ متقاطع سایت، منشعب کردن الگوریتم و رشد روندهای شبیه سازی است که در بازنمایی گسترش فضایی استفاده می گردد و در مجموعۀ هندسی پایه قرار می گیرد، سپس دیاگرام ها برنامه-ریزی شده و تفسیرات معماری در یک سری از دوره های متوالی به آن اضافه می شود.



در این ترکیبات ابتدائی، تحلیل زیستی از دیاگرام های تجریدی به طراحی معماری تغییر شکل می دهد. محورهای مرکزی منطقۀ فرهنگی ابوظبی، معبر راهرو مانندی است که از موزۀ طبیعی شیخ زاید تا دریا ادامه دارد. این محورهای مرکزی و تقابل عمل آن ها با گردشگاه مشرف به دریا، در جایی که جزیره شکل می گیرد، مجزا می شود، کالبدهای داخل شاخص و ساختار فضاهای اصلی این مرکز معنا می یابد، یک انشعاب هندسی به وجود می آورد. دیاگرام فعل و انفعالات مسیرها، یک سیستم سازماندهی اولیه برای بنا و حرکتی از یک طرح عمومی به سمت ساختار آتی طرح را به طور کامل و صحیح میسر می سازد.



فرم تندیس گونۀ مرکز هنرهای نمایشی از حرکات خطوط پدیدار می شود، بتدریج به درون جزئی رشد یابنده گسترش می یابدکه مانند شبکه ای از شاخه ها و انشعابات متوالی است. بادهای وزنده در اطراف سایت، بر پیچیدگی معماری می افزاید. بناهایی که در ارتفاع و عمق هستند و در کالبد خود دارای نقطه های اوج چندگانه در فضاهای اجرایی می باشند، ساختاری ارتجاعی مانند میوه ها دریک درخت انگور را دارند و نمای آنها به سمت غرب ونزدیک به آب است.
ارتفاع بنا به 62 متر می¬رسد و قسمتی از مجموع خمیدگی¬ساختار از موزۀ دریایی شروع شده و به جنوب موزۀ گوگنهایم ابوظبی در انتهای شمالی سایت می رسد. با اینکه مرکز حجم در لبۀ آبی قرار دارد، مرکز هنرهای نمایشی با قرار گرفتن در مرکز محورها اعتبار بیشتری می یابد. این ترتیب، بلوک ماتریس گونه در Arterial Road (جادۀ شریانی) را جدا می کند و نماهایی به سمت دریا و خط آسمان ابوظبی جلوه گر می شود.



تالار کنسرت بالای چهار تأتر کوچک قرار گرفته است و اجازه می دهد که نور روز به درون نفوذ کند و جلوه های مهیجی از دریا و خط آسمان شهر از پنجرۀ عظیم آن دیده شود. سرسراهای محلی هر یک از تأترها بازدیدکنندگان را به سمت دریا هدایت می کنند تا با یک دید ثابت با محیط اطرافشان ارتباط برقرار بکنند. در قسمت شمالی بنا رستورانی با یک تراس بزرگ و سقفی سایه انداز قرار داردکه مرکز کنفرانس مجاور در بالای تأتر را در دسترس قرار می دهد. قسمت آموزشی هنرهای نمایشی در بالای تأتر تجربی و در قسمت جنوبی قرار دارد، در همان حال در قسمت انتهای غربی این تندیس که به تردد پیاده در بعضی مناطق یاری می رساند، پلی مرکز هنرهای نمایشی را به ناحیۀ مرکزی پیوند می دهد.