منطقه سایت زمین دارای ناهمواری های بسیار و شیب نسبتاً تندی است و جویباری کوچک حاوی آب زلال سمت راست ویلا را احاطه نموده و گیاهان موجود در دیوار سازه سمت دیگر خانه را پوشانده اند و جنگل شاداب نیز در جوار سایر لبه های ساختمان قرار دارد.

تنها نقطه دسترسی به ساختمان در گوشه ی پست زمین ساختمان واقع شده و ورودی آن بوسیله یک پل باریک بر روی جویبار تعریف گشته است. علیرغم دید زیبایی که جوی آب در مجاورت زمین ایجاد کرده، برای دید به دریاچه باید کمی از سطح زمین بالاتر رفت تا چشم انداز آن در امتداد جنگل بعدی آشکار شود.

مشخصات عرصه بندی فضاها در این خانه بر اساس شرایط مختلف استفاده از آن ها به ترتیب اهمیت بوده است:
فضاهای خدماتی و پارکینگ در زیرزمین واقع شده، فضاهای غالباً عمومی در طبقه همکف با بهترین دید افقی عجین شده، فضاهای خصوصی در شرق ساختمان جمع شده اند و چشم اندازهای منحصر به فرد در طبقه فوقانی پیش بینی شده است.

طراحی داخل خانه دربرگیرنده مجموعه ای از فضاهاست که هر کدام همانند یک پرده نمایش رو به چشم اندازهای طبیعی قرار گرفته اند و در مسیر گذر از یکی به دیگری با تغییر در مصالح ساختمان، نورپردازی های مختلف و ظهور مناظر گوناگون به استغنای فضا، و به لذت قدم زدن در آن می افزاید.

معماری این ویلا به دنبال ایجاد ارتباطی قوی میان ساختمان و طبیعت بوده است. بدون انکار این واقعیت که خانه توسط "انسان" ساخته شده، لیکن سبزینگی و گیاهان به نحوی درون ساختمان روی بام ها و در لبه های خانه به کار رفته و در هم آمیخته شده اند که مرز میان درختان، طبیعت و گیاهان ساختمان کاملاً محو گشته و هویتی اصالتاً سبز و طبیعی به این خانه بخشیده اند.